نقطه عشق

ای وای،در این دار فنا خستگی ما

چیزی نبود جز غم دلبستگی ما

چون ساعت رفتن برسد،الفت هستی

صد پاره شود با همه پوستگی ما

ما جمله،اسیران من و مایی خویشیم

اینجاست،همان علت صد دستگی ما

افسوس که با قید تعلق خبری نیست

زآزادگی مطلق و وارستگی ما

نیک و بد تقدیر که تغییرپذیر است

تعبیر شود،پستی و برجستگی ما

این عقربه تند زمان است که می خندد

بر راه دراز و قدم آهستگی ما

در عین جوانی،بشگفتند یکایک

پیران جهاندیده ز بشکستگی ما